Benden bize giden yol

Türkiye’deki tüm öğrencilerin çağdaş eğitime ulaşması için çalışan Çağdaş Ömrü Destekleme Derneği (ÇYDD) 32. yaşını kutluyor. 118 şube, 4 temsilcilik ve 28 çağdaş aktiflik merkezi ile hizmet veren ÇYDD’nin gençleriyle görüştük, derneğin çalışmalarını, amaçlarını, gençlerin yaşadıkları sıkıntıları onlardan dinledik.

Yıldız Teknik Üniversitesi’nde okulöncesi öğretmenliği 3. sınıf öğrencisi olan Elif Şahin, “Çağdaş Gençlik”te “Genel Kolaylaştırıcı” misyonunu sürdürüyor. Şahin’in sorularımıza cevapları şöyle:

“Çağdaş Gençlik”i bize anlatır mısınız? Kimlerden oluşuyor, neler yapılıyor?

Çağdaş Gençlik resmi olarak 3 Temmuz 2006 yılında kurulmuş. Şu an ÇGMB dediğimiz Çağdaş Gençlik Merkez Ünitesi olarak biz 8 şahıstan oluşuyoruz. Yıllardır süregelen etkinlikler, her bölgeden, her kentten arkadaşlarımızı bir ortaya getiriyor ve biz gençlere sayısız imkan sağlıyor. Kamp ve kurultaylarda eğitimler oluyor. Eğlendiğimiz kadar problemlere tahlil ürettiğimiz bu süreçlerde, özgür kürsü ismini verdiğimiz yerde tenkitlerimizi, tekliflerimizi özgür bir halde lisana getirebiliyoruz. Salgınla da bu çalışmalarımız durmuş değil. Çağdaş Gençlik Ünitesi çok etkin ve üretken. “Benden Bize Giden Yol” kanısıyla yola çıktığımız ve bir olabilmeyi başarabildiğimiz bu ortam, bizlere çok şey katıyor.

ÇYDD’nin genç temsilcileri olarak ileriye dönük projeleriniz neler?

Şu an baktığımızda gençliğin iştirak sağladığı birçok proje var. Bunlardan birkaçı: Deniz Yıldızı, Mentorluk, Kodlamaca, Köyde Şenlik Var, Münazara, Mektuplaşma, Adım Adım, Hayat Uzunluğu Öğreniyorum. Her proje kendi içinde çalışma takımlarına ayrılıyor ve süreklilik sağlanmaya çalışılıyor. Projelerin birden fazla yaptığımız çalıştaylarda, kamp ya da kurultaylarda çıkıyor. İstiyoruz ki içinde bulunduğumuz süreç bittiğinde ya da rastgele bir vakitte insanların hayatında “ÇYDD bana bunu kattı” fikrini yaratabilelim.

HAKSIZLIĞA SES ÇIKARACAĞIZ

Sizce gençlerin en kıymetli meseleleri neler? Tahlili için neler yapılmalı?

Gençliğin geçmişten bugüne birçok sorunu var ve bence birden fazla gençlerden kaynaklı değil. Gençler ötekileştiriliyor, hakkını aradığı için susturuluyor ve büyük bir gelecek telaşı taşıyor. En son yaşanan Boğaziçi olaylarını Çağdaş Gençlik olarak üzülerek takip ettik. Boğaziçili arkadaşlarımız ve akademisyenlerimiz çok hoş bir formda üniversitelerine sahip çıktılar ancak neden sahip çıkma düzeyine geldi olay? Rektörün atanmış olması kabul edilemez bir durumdu ve haklarını aradılar, olay gözaltına kadar gitti. Her vakit her yerde “geleceğimiz gençlere emanet” diye övünülüyor. Halbuki gençler okudukları üniversiteyi bile savunmayacak yahut görüş bildiremeyecekse bu en büyük sorun haline gelir. Bunun yanı sıra verdiğimiz haklı uğraştan ötürü çeşitli sonuçlarla karşılaşıyoruz. Fikirlerimizin birçok önemsenmiyor ya da karşı taraf için bir şey söz etmiyor lakin unutuluyor ki gençliğin bu ülkedeki rolü çok büyük.

Biz her alanda ve her fırsatta haksızlığa ses çıkaracağız lakin bu ses çıkarmak dehşet oluşturmamalı. Yalnızca düşünüyoruz diye yargılanamayız, kendimizi savunuyoruz diye engellenmemeliyiz.

Gençler daha üniversiteye başlamadan gelecek derdi taşıyarak mezun olunca ne olacağını düşünüyor ve işsizlikle karşılaşıyorsa burada çok büyük bir sorun var demektir.

İKİNCİ BİR YUVA

Gençler istekli çalışmayı seviyor mu sizce? Kâfi bulmuyorsanız sorun kimde? Kendilerini gereğince tanıtmayan STK’lerde mi, buna vakit ayırmak istemeyen gençlerde mi?

Buna ÇYDD özelinde yanıt vereceğim. Bizim dernekte çok hoş bir gençlik yapılanması var ve gönüllü- bursiyer fark etmeden tüm gençlerimiz çok çalışıyor, daima üretiyor. Rastgele bir çalışan üzere mesai harcıyoruz. Bizim derneğimiz gençlere çok şey katıyor ve tıpkı vakitte gençlik de derneğe katkı sunuyor. Dernek içinde gençliğin bu kadar hoş olmasının sebebi de gençlerin kelam hakkı sahibi olması. Alışılmış ki gençler olarak farklı düşündüğümüz vakitler da oluyor lakin dernek gençlere fikir ve kendini söz edebilme özgürlüğü sunuyor. Dernek bizim için hem ikinci bir okul hem de ikinci bir yuva pozisyonunda oluyor.

BURS VEREN KURUM SAYISI KÂFİ DEĞİL

Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi İnşaat Mühendisliği 3. sınıf öğrencisi, Çağdaş Gençlik Merkez Ünitesi üyesi, bursiyer Hayrullah Fidan, ÇYDD ile yollarının nasıl kesiştiğini anlatıyor:

ÇYDD’ den burs alma öykünüzü anlatır mısınız? Öncesinde biliyor muydunuz bu derneği, yoksa burs ararken mi duydunuz?

Alanya’da kredi yurtlar kurumu yurdunda kalıyorum. Bir gün diğer bir mühendislik öğrencisi bir arkadaş ile tanıştım ve okul hakkında sorular soruyordum, beklentilerimi anlatıyordum. Bu arkadaşım bana ÇYDD’den kelam etti.

Ben de “Beklentilerimi karşılayan bir yer mi, bakarım, uygunsa gelmek isterim” dedim. Ve ÇYDD ile yolum bu biçimde kesişti. Birinci başlarda burs veren bir dernek olduğunu bilmiyordum ilerleyen süreçlerde öğrendim. Sonraki sene gereksinimim olduğu için burs başvurusu yaptım ve bursiyer oldum.

Burs ölçüsü, veren kurum sayısı vb. kâfi mi? Maddi zorluk çeken üniversite öğrencilerine nasıl takviye verilmelidir?

Burs veren kurum sayısını kâfi bulmuyorum zira şayet kâfi olsaydı maddi imkânsızlıktan okumada zahmet çeken arkadaşlarımız olmazdı. Burs ölçüleri biraz artırılabilir. Maddi zorluklar çeken arkadaşlarımıza dayanak konusunda eğitimi için gerekli olan kitaplar karşılanabilir, kitap bağışları olabilir, fiyatsız müze, tiyatro oyunlarına girişleri ve bunun üzere bizlerin gelişimine katkı sağlayacak faydalı durumlar için çalışmalar yapılabilir.

Üniversitedeki eğitimin kalitesi, toplumsal, kültürel imkanlar vb. beklentinizi karşıladı mı? Nasıl bir üniversite hayatınız olmasını isterdiniz?

Üniversitedeki eğitimin kalitesi, toplumsal, kültürel imkanlar, beklentimi tam manasıyla karşılayamadı birinci geldiğim vakitlerde. Zira yeni kurulmuş bir üniversiteydi. Artık olumlu ilerlemeler mevcut. Benim istediğim; çok kaliteli eğitim verilen, internette bile bulunamayacak bilgiler içeren bir kütüphanesi olan, birbirinden farklı eğitici öğretici programları bulunan, kulüpler, toplumsal aktifliklerin olduğu bir ortam.

‘YILDIZ KIZLAR’A TABLET

ÇYDD ile Mercedes-Benz’in birlikte sürdürdüğü “Her Kızımız Bir Yıldız” projesi kapsamında bilgisayarı olmayan 380 öğrenciye, eğitimlerine sağlıklı bir biçimde devam edebilmeleri için tablet armağan edildi.

Projede, 60 vilayette lise ve üniversitede okuyan bin gence eğitim bursu veriliyor.

“Yıldız Kızlar”ın mesleksel gelişimlerine katkı verilmesi gayesiyle başlatılan Mercedes-Benz Bilişim Teknolojileri ve Kodlama Eğitim Programı da salgın nedeniyle çevrimiçi devam ediyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir